***

Na mojej łące

Nagi horyzont

Cień ptaka

Światło jak psalm

Lęk

Leczę słowem

Z kantyczki babci

Czekam tam gdzie miłość

Rozklejono na samotnych pniach

***

W tańcu nad rdzą ulicy

Ulotne dotknięcie stopy

Drżące ręce układały

Błękit nieba do zabawy

Czas

Nazywam go łżą życia

Ty odejściem

Nazywam go objawieniem

Ty nadzieją

Jeszcze o czasie

Oto Czas

Nagi bezwstydny

Jakby się nigdy nie golił

Nie umiał zewrzeć zacisnąć

Gonił i goni

S e k u n d y

Do grobu

***

Kalejdoskop

Pustego placu

Krzyk

C i s z a

Litania

(Wątpiącemu)

za pożądanie prawdy

za lęk do śmierci

za chwile samotności

za dziecinne wspomnienia

za dni zwątpienia

za pokutę

odpuść mi grzechy

Panie

***

Milczące drzewa

Obok chryzantemy

Ten popiół

To życie

Wiem że jesteś

Grażce

Rysuję Cię uczuciem

W palecie jaźni

Płochliwą zagubioną

Teraz wiem że jesteś

Na mojej łące

Ż y c i a

***

Czy lubisz kwiaty?

Spójrz one powoli odchodzą

Uczę się ich mowy,

Wierności do światła.

Uczę się ich spokoju

Jak cicho umierają

26/06.00

Le Graż

***

O świcie

Światło rysowało

Symbol Życia

Wieczorem odsunąłem firankę

Teraz światło

Rysuje tylko

Symbol okna

Memento vivere

Wpatrzony w światła lamp

Na pustej ulicy

Liczę ślady stóp

W szarej powierzchni bruku

One milczą

Tylko pierścień kałuży

Drga jeszcze blaskiem

Gasnących lamp

12/04/01

Le Graż

Furtka

Jesteś we mnie jak ból

W tej jedwabistej przestrzeni

Wiatr i Ty

Akordy czasu uderzają

Jak bicz nie tylko w duszę

A ja w furtce własnego życia

C z e k a m

***

samotny krzyk

monety brzęk

pukasz do drzwi

kalendarzem cierpień

27/06.00

Le Graż

***

W tej przestrzeni

gdzie stopa kaleczy

dziewicze łono ziemi,

krzyk jak kamień

uderza w twarz.

Takie miejsce na ziemi,

bez magów i drzew

zdziwionych płaczem,

będzie moim miejscem

12/03.00

Le Graż

***

One płoną

Odzyskaną barwą

Postrzępione liście nocy

Pieśń pustych łąk z wichury

Tęsknota

***

Znów piszę o wietrze

Roztańczonym świcie

Gdzie echo drzewom

Zabiera dźwięk

Zanurzony w łono wiosny

Układam kwiatom hymn

***

Obok milczących domów

Słowa spadające

Na pusty bruk

To szaleństwo

Pić wino

Kiedy pada deszcz

***

Pozwólcie marzyć

Odcieniami fioletów

Z zapachem macierzanki

Śpiew wilgi

Przywołuje deszcz

***

W tej przestrzeni

gdzie stopa kaleczy

dziewicze łono ziemi,

krzyk jak kamień

uderza w twarz.

Takie miejsce na ziemi,

bez magów i drzew

zdziwionych płaczem,

będzie moim miejscem

Rozmowa z ......

Porą deszczową

Ślady stóp drwią z geometrii

Rozmawiam z Tobą

O bzach

O rzece

Bez śpiewu i ryb

Tracheotomia totalis

Do krainy milczenia
odchodzę z przystanków
pełnych dźwięków. Pozostaję
obok, by nasycić się do końca
tym, co jeszcze posiadam. Naiwnym
bywa, kto prosi o jałmużnę
słów. Tak naprawdę,
mój instrument dźwięku jest
we mnie. Obok pozostała
chrząstka, wyrzucona
poza krąg świadomości.
TRACHEOTOMIA TOTALIS –
mój synu. To początek tego,
czego jeszcze nie posiadasz.

                    LeGraż

                   1.03.99

LeGraż 6.03.99

Zofia
 
            matce
 
 Chcę dotknąć Twoich
 drżących dłoni
 z siatką koronek
 rosą łąki uwięzionych.
 Chcę patrzeć w Twoje
 błyszczące oczy
 błękitem nieba okraszone.
 
 Podaj mi rękę-
 wyszeptałaś
 eterem łóżka szpitalnego.
 Przez szept dotarły
 do mnie słowa:
 Kocham cię synu.
 
 ...............................
 
 Na TEREPKOWIE
 w jasyr wzięli
 chryzantemy.
 
                                                                LeGraż 3.05.9

Wiersz z zapachem ryb

Wieczorami z babcią Marią

i praciocią Teklą

graliśmy w kiksa.

Najczęściej przegrywałem

z dostojnymi damami, otrzymując kilka kotów.

Kiedy świtem od Osławy

wiatr przynosił zapach ryb, szykowałem wędkę.

Kij z leszczyny, haczyk

ze szpilki i dratew ojca.

W słoiku kilka koników polnych,
czasem chrabąszcze. Brzany

i jelce brały obficie.

LeGraż 7.06.99